ItaliŽ III
Home NL
waar zijn we nu
de bus
Over Ons
CorsicaBrezh
 

Foto's italie

 

 

 

Zondag 3 juni, reisdag en bussoap vervolg

 

De site loopt altijd wat achter. Jullie weten ondertussen al dat de bussoap een vervolg heeft gekregen. Ik heb alleen nog niet de tijd gehad de site verder te updaten. We hebben nu (10 juni) weer  stroom dus zijn weer aan het schrijven.

 

Gisteren avond ( 2 juni in Pompeii) hebben we Hub & Carla ( echt waar!!) nog ontmoet. Een wat ouder stel met ook een VW Transporter maar dan de nieuwste uitvoering (T5) met hefdak en erg luxe camper inrichting. Ze zijn net terug uit TunesiŽ. Ze hebben de tour gemaakt en zijn erg enthousiast. Ze zijn ook onder de indruk van onze VW de voorloper van die van hun. Een leuk stel. We hebben niet lang met elkaar gesproken, het begon te regenen en een ieder is zijns weegs gegaan.

Vandaag, zondag, is een mooie dag om afstanden af te leggen. We rijden naar Puglia.

Bang geworden door de problemen met het aandrijfsysteem in Bolsena controleer ik halverwege nog maar eens of mijn homokineten nog wel goed aan mijn differentieel vast zitten. Dat was wel het geval. Echter, soms heeft symmetrie een voordeel maar bij problemen heb je liever niet dat symmetrie goed werkt. Nu dus toch. Had ik problemen links, nu zie ik een probleem rechts. De hoes om de homokineet, aandrijving rechts voor, differentieel kant, is gescheurd en het vet loopt er uit. Nu kan de hoes vervangen worden. Als je hier te lang mee wacht kan er vuil in de homokineet komen. Dan gaat hij kapot en moet vervangen worden. Dit wil ik dus voorkomen. Het is zondag dus een garage ga ik vandaag niet vinden. Morgen dus werk aan de winkel.

We zijn uiteindelijk door gereden via Foggia naar Troia. In Foggia was de camperplaats dicht en in Troia was hij officieel dicht maar konden we er nog wel parkeren.

Troia is een klein plaatsje op een heuvel met te veel kerken en een kathedraal die de mooiste faÁade zou hebben van al de kerken in Puglia.

Bij aankomst gutste het water door de straten zo erg dat het regende. We hebben op een plein geparkeerd en eerst in de bus gelunched. De regen is minder geworden. We hebben naast een duits stel geparkeerd, en zijn met hun in gesprek geraakt. Samen hebben we de kerk bezocht en ieder is vervolgens zijns weegs gegaan. Wij  hier gebleven om morgen internet op te zoeken om te werken en ons bus probleem op te lossen, en zij zijn verder het land in verdwenen terug op weg naar Duitsland. We hebben de nacht door gebracht tussen twee andere Duitse campers. We komen voornamelijk Duitsers tegen dus ik ben aardig mijn Duits op aan het halen. ( Het heeft nog aardig door geregend 's avonds :( )

 

Maandag 4 juni, gewerkt en de bus wordt gerepareerd.

 

Eerst internet, dan bussoap op lossen! Geld gaat voor probleem oplossen. Met geld los je problemen makkelijker op :).

Bij het uitrijden van Troia richting Foggia zag ik een garage die me wel goed leek. Het bleek een onderdelen leverancier. Hij kon de hoes die avond hebben en had wel iemand die hem er op kon zetten. Of we om 19:00u terug kunnen komen.

We zijn doorgereden naar Foggia voor internet want dat hadden ze helaas niet in Troia.

In Foggia was verder niet veel te doen. Na het werken zijn we weer terug richting Troia gereden. We hebben ergens tussen de velden gelunched en siŽsta gehouden. De siŽsta was niet omdat het te warm was maar omdat we (ik vooral) slecht geslapen hadden. Ik wordt toch een beetje onrustig van die bussoap. Heb geen zin om zelf de aandrijfas er weer onderuit te schroeven, weet niet hoeveel de bus nog van ons vakantie budget gaat snoepen en de knalpijp knettert ook weer als een gek omdat de pasta die ik er telkens in smeer, er weer uit knalt. Een dipje dus.

Even later werden we wreed uit onze siŽsta gehaald door zware onweersbuien links en rechts van ons en de regen op het dak van de bus.

Iets voor 19:00u stonden we bij de onderdelen boer. Die had de hoes en belde de automonteur. Om 19:20u waren we bij zijn garage en is hij aan de slag gegaan.

Die brave borst had in iets meer dan 1 uur de aandrijfas er onderuit, de hoes vervangen, de homokineet schoongemaakt en alles weer terug gezet.

HIER HEB IK ZO'N 4 ŗ 5 UUR OVER GEDAAN IN BOLSENA. Toch nog maar een beetje oefenen dus :).

Ik heb hem gevraagd of hij mijn knalpijp ook dicht wilde lassen. Dit leek hem geen goed plan. Het geluid wat we horen is geen probleem en we kunnen er makkelijk mee door rijden volgens hem. We moeten de radio maar wat harder zetten.

Prompt ben ik dus elke dag weer pasta aan het smeren. Ik vind het maar een rot geluid.

Wederom in Troia overnacht want het was tegen 21:00u. Nu wel beter geslapen.

 

Dinsdag 5 juni, Sight seeing Puglia

 

Het weer zit nog steeds niet mee, maar de bus is weer wat verbeterd. En dat geeft wel een vertrouwd gevoel. Ik moet we bekennen dat mijn vertrouwen in de bus flink is beschadigd.

Van Troia naar Castel del Monte gereden. Bij aankomst regende het flink.

HET IS JUNI WE ZIJN IN ZUID ITALIE WE HEBBEN REGEN EN NOG GEEN 20 GRADEN!!!. Het moet niet gekker worden.

Tijdens het bezoek is het gelukkig wel wat opgeklaard en hebben we deze foto kunnen nemen. Het is een zeer imposant kasteel waar het cijfer acht centraal staat. Acht torens, allemaal acht hoekig en heel het kasteel is ook acht hoekig. Mocht je in de buurt zijn, dan zeker langs gaan.

Op naar Trani. Trani is een gezellig havenstadje met een imposante kathedraal op de boulevard aan de haven. We hebben nog wat rond gelopen en gaan door op zoek naar een slaapplaats in de richting van Alberobello. We hebben besloten Bari links te laten liggen en willen de Trulli huisjes gaan bekijken. We zijn in Castellana Grotte uitgekomen waar we op de parkeerplaats bij de Grot hebben geslapen.

We hebben boven het vaste land veel zware wolken gezien, maar gelukkig geen regen gehad.

 

Woensdag 6 juni, Trulli huisjes en nog meer zware wolken.

 

We zijn op ons gemak op gestaan en zijn naar Alberobello gereden. Hier is een hele wijk met Trulli huisjes. Deze huisjes zijn rond het jaar 1400 illegaal gebouwd. Ze zijn heel schattig om te zien. Sommige kun je ook bezichtigen. Ze staan ondertussen ook op de lijst van Unesco. Er worden er dan ook steeds meer gerestaureerd met geld van Unesco. Zoals je op de foto al kunt zien komen de zware wolken er al weer aan.

Niet ver hier vandaan ligt Ostuni. En klein stadje met een centrum dat volledig wit is. Alle huizen en zelfs straten zijn wit geschilderd. Het heeft ook heel veel leuke kleine straatjes om doorheen te (ver)dwalen.

Waar we de bus hadden geparkeerd zag ik een vrouw flessen met water vullen. bij een kraantje. Dat kwam voor ons ook wel goed uit. We hebben nu drie dagen niet meer op een camping of goede kamerplaats gestaan en zijn door ons water aan het raken.

We willen nu richting Lecce om daar in de buurt te slapen en dan morgen Lecce bekijken.

Op de weg naar Lecce wordt het weer steeds slechter en de wolken steeds donkerder. We zien links van ons aan de kust dat het wel aardig goed blijft. Niet ver voor Lecce buigen we af en gaan toch maar naar de kust. De wolken blijven daadwerkelijk boven land en aan de kust houden we aardig wat zon.

Kust plek 1 is gevonden. We hebben een mooie plek op het strand gevonden. Het weer is nog wel wat zwaar, maar verder een hele mooie plek. er is nog wel wat anders wat tegen zit. En dat schijnt structureel te zijn. De Italiaan neukt in zijn auto op rustige plekken. Dit is dan ook niet de eerste plek waar het bezaait licht met tissues, condoom verpakkingen en condooms. Het is ons ook vaak voorgekomen dat op plekken waar we overnacht hebben, īs avond autoīs kwamen met twee mensen er in. Ze bleven een poos staan en, afhankelijk van het weer, reden ze met beslagen ramen dan weer weg. In het begin dachten we dat het voornamelijk jeugd was maar later zagen we ook volwassenen komen en gaan. Dat is allemaal nog tot daar aan toe, maar de rotzooi die ze achter laten is absurd! Helaas.

 

Donderdag 7 juni, Lecce, of toch maar niet.

 

Het weer is duidelijk nog niet goed. Het zonnetje is wel eens waar op aan het komen, maar de bus is van binnen en van buiten helemaal nat van het vocht. Het is nog heel zwaar weer.

We rijden richting Lecce maar het weer wordt er niet beter op. Eerst maar weer eens een Internet point opgezocht om wat te werken.  Ook nog even op www.weather.com gekeken. Dat hadden we beter niet kunnen doen. Vandaag en de komende dagen tot maandag nog slecht met veel regen en zelfs zwaar onweer. Het heeft de stemming een beetje bedrukt. We hebben het amfitheater en de kathedraal van Lecce gezien, zijn door wat straatjes gelopen, maar hebben snel weer de bus opgezocht om terug naar de kust te gaan. In de hoop dat de zee wind de wolken wat weg houd. en dat was het geval. In Otranto hebben we op een terasje uit kunnen blazen met de zware wolken net achter ons. Het moraal heeft toch wel een deukje op gelopen. We hadden ons dit gebied echt anders voorgestel in Juni. Toch wel met wat meer zon en een hogere temperatuurt.

En fin, het regent niet, Otranto is leuk en niet veel later hebben we kustplek 2 gevonden. In een klein natuurlijk haventje met 5 visserbootjes niet groter dan een sloep, 1 bar - pizzeria en twee andere campers. Bij het vallen van de avond zie ik nog een vos op de rots achter ons verdwijnen. Heerlijk rustig.... tot de avond valt. En dan wordt het een gekkenhuis.  Ik had al uitgelegd dat de Italiaan in de auto neukt. Iets verder de valei in, achter onze bus had ik ook hier de bewijzen daarvan al weer gezien. Maar dit ging echt nergens meer over. We hebben ze niet geteld maar de een na de andere auto kwam aan zetten. Zo veel hadden we er nog nooit gezien. We zaten voor onze bus op onze stoeltjes merkten al snel, dat als we een zaklamp of onze hoofdlampjes aan zette, de autoīs snel omdraaide en weer verdwenen. Pottenkijkers vinden ze dus toch maar niets. Ze durven wel naast elkaar te gaan staan en hun ding te doen, maar mensen in de buurt buiten doet ze toch om draaien. Het was echt niet normaal.

De volgende dag ben ik een stukje verder de valei in gelopen. Daar hing de geur van condooms en de grond was bezaaid met tissues. Wat een smeerkezen zijn die Italianen. Je ziet overal containers staan en toch moet alles op de grond gegooid worden. Het is volgens ons een structureel probleem: afval-vuil en Italianen. Overal licht vuil en afval. De Italianen zouden erg op de hygiŽne zijn, maar van hun natuur en cultuur maken ze een grote afvalberg. We zien het echt overal en structureel. Ik heb er misschien nog niet veel over geschreven, maar dat en de onvriendelijkheid/onbeleefdheid van de Italianen valt ons erg tegen. Als je een maal in gesprek bent met ze zijn sommige vriendelijk zelfs heel vriendelijk. Maar op straat kijken ze allemaal vuil. In winkels of andere zaken wordt je niet of nauwelijks aangekeken. Het is ons zelfs overkomen dat we wilden afrekenen en dat we geen blik waardig waren en maar moesten wachten tot dat de kassier zijn krantje had gelezen. Echt jammer. er zijn gelukkig ook een paar uitzonderingen. Anders waren we waarschijnlijk al omgedraaid.

 

Vrijdag 8 juni, Helemaal onder in de hak.

 

Het is nog wat bewolkt in de ochtend, maar het regent niet en de luchtvochtigheid is duidelijk beter. Nog wat pasta op mijn knalpijp gesmeerd en verder.

Als je zo rond rijd kom je soms toch wel vreemde borden tegen. Niets of niemand in de verste verte te bekennen en dan op eens dit bord en 200m verder een zebrapad over de weg. Weer 200m verder ook aan de andere kant van de weg zo'n zelfde bord. Er stak niemand over, er waren geen mensen in rolstoel en ook dansende mensen hebben we niet gezien. Mocht iemand weten wat het betekend, dan horen we het graag. Wij hebben er hard om kunnen lachen. Pas op een zebrapad voor dansende mensen die ook voor invalieden toegankelijk is. En dat in de middle of nowhere.

We hebben jammer genoeg geen blauwe lucht, maar de kust is hier toch wel mooi. Rejane blijft zeggen dat het niet boven Bretagne en Corsica uit komt maar mooi is het wel.

Al gauw komen we in Cape Santa Maria di Leuca. Zoals je ziet, in het uiterste puntje van de laars is een haven en achter de haven zie je de punt. De foto is genomen van een hoger gelegen uitkijkpunt met uiteraard... een kerk. Hier worden we in zeer goed Nederlands door een Italiaan aangesproken. Hij had als gast arbeider in Rotterdam gewerkt en was nu met pensioen weer terug in ItaliŽ. Mocht iemand een van zijn twee appartementjes willen huren, we hebben zijn kaartje. Een maal de kaap voorbeid wordt het weer beter en de stranden steeds mooier. We hebben de middag dan ook op een heel mooi zandstrand door gebracht. Aan het einde van de middag door gereden en na enkele kilometers kustplek 3 gevonden. Heel veel beter hebben we ze niet gehad en verwacht ik ze voorlopig ook niet. De bus tegen het parel witte zandstrand opgereden om recht te zetten (we staan achter lager dan voor). De stoeltjes uit de bus gepakt en in het late middagzonnetje aperitief gedronken met zijn tweeŽn op een verlaten strand. Even heel het slechte weer en de bus problemen vergeten. De zware wolken zaten nog wel vlak achter ons maar daar keken we even niet naar. We hebben vervolgens ook op dit strand gegeten. Echt super!!!!

 

Zaterdag 9 juni, toch maar door.

 

Eigenlijk zou je wel een paar dagen op zo'n plek willen blijven, maar we moeten door we hebben Calabria, SiciliŽ en SardiniŽ nog voor ons en moeten/willen midden juli op Corsica zijn. Okť, toegegeven, dan moet de bus ook nog meewerken.

We zijn door gereden via Gallipoli, Taranto naar Matera. Onderweg werd het weer al weer slechter. Toen we over de randweg van Taranto reden zagen we het stortregenen en bliksemen boven het centrum. Erg lokaal dus en wel heel apart. We waren zo dicht bij en hebben maar enkele verdwaalde druppeltjes op de voorruit gehad. Net voor Matera ook natte straten en een paar druppeltjes op de voorruit, maar de regen trekt blijkbaar voor ons weg. DAS MOOI.

Matera staat sinds een paar jaar op de lijst van Unesco. Het is nog maar dertig jaar dat ze bezig zijn om het pijn en afval op te ruimen. Matera kent een oud en een nieuw gedeelte. Het Nieuwe gedeelte is oninteressant en het oude gedeelte bestaat uit tal van rotswoningen en kleine grotten met woningen. Deze zijn enkele jaren niet bewoond geweest. En zoals het een goed Italiaan betaamd maken ze er dan een zooitje van. Ze zijn dus al dertig jaar bezig om het toonbaar te maken en er is nog heel wat werk te verzetten. Met een wasknijper op de neus is het wel leuk om door de straatjes te dwalen en de verschillende woningen te bekijken. Het is nu nog rustig maar ze proberen erg het toerisme aan te wakkeren met behulp van Unesco.

 

Om nog even terug te komen op dat vuil, ik had het er niet bij geschreven, maar de catacomben in Napels waar we in geweest zijn. Daar werd duidelijk bij verteld dat al de ruimtes waar we hebben gelopen eigenlijk 5 meter dieper waren dan wat we zagen. Het gangenstelsel is na WO II niet meer functioneel gebruikt. De Napolitanen hebben het vervolgens als afval opslag gebruikt. Toen ze besloten het weer te gaan gebruiken zijn ze begonnen om de afvalberg op te ruimen. Dit bleek zo veel dat ze er maar beton en teer overheen hebben gesmeerd. Ze ziet of ruikt dus niets meer maar eigenlijk loop je over een afvalberg. Onbegrijpelijk Italianen en hun afval.

 

De kamperplaats in Matera blijkt dicht. ( Nu willen ze het toerisme aantrekken en sluiten ze de kamperplaats, soms zijn er dingen die me de pet te boven gaan, of ben ik dan een te nuchtere Nederlander?)

We zijn de stad uit gereden en hebben enkele kilometers verder een fantastische plek gevonden midden tussen de akkers met in geen velden of wegen iemand te bekennen. Ook in de nacht zagen we geen licht van huizen of andere bewoning. Heerlijk.

 

Zondag 10 juni, zondag reis dag.

 

Heerlijk wakker geworden op deze mooie plek. Ontbijtje, gereed maken voor vertrek. Alles tjecken... Komt de boer er op eens aan in zijn Piaggio driewieler met zijn zoon naast hem. Zij even verbaasd als wij natuurlijk. vriendelijk gegroet en weg gereden.

We zijn flink op geschoten en zijn over de grote weg naar Tropea in Calabria gereden. Een maal de snelweg af zijn we naar de zee gereden om te lunchen op het strand. En ja hoor, een grote bende. Daar waar strandstoelen staan is het wel netjes maar daar omheen heeft het meer weg van een vuilnis belt. En toch zie je nog mensen een schoon stukje strand zoeken om naast het vuil te zonnen. Wat een volk. Boterhammetje op en door.

Tropea is wel erg mooi. Mooie stranden, transparante zee, een leuk plaatsje en best rustig. We hebben voor Ä 15,00 per nacht een camping gevonden direct aan het strand. Toegegeven, gratis en met niemand om ons heen was nog beter. Maar na een volle week weer eens een echt toilet, een douche en stroom om de site te updaten heeft toch ook wel wat. Ook is het morgen weer maandag en dan wil ik zeker weer even achter de knoppen.

 

Maandag 11 juni, werkdag in Tropea

 

Tropea ziet er zo uit en dan toch nog werken.

's Ochtends eerst internet, daarna de site. Vervolgens een wasje gedraaid en heeft Rejane aan de site gewerkt. De afwas gedaan, nog wat dingentjes opgeruimd. En toe toch nog maar even de zee in gedoken. Toch nog een beetje genieten. 's Avonds zijn we het stadje in gegaan. Het licht op een klif hoog boven het strand en heeft hele mooie uitzichten en veel leuke kleine straatjes met overal wel mensen op straat. Het weer is ook beter en het wordt wat warmer. Zijn we dan toch in zuid ItaliŽ? Eindelijk!!

En de site is ook weer bij gewerkt.

 

Dinsdag 12 juni, rust

 

Rejane heeft vanochtend eerst nog wat aan de site gewerkt. Nog even een lekkere duik genomen en gelunched. Vanmiddag zullen we nog een ander strand gaan opzoeken een beetje werken op het internet en deze update uploaden.

Morgen richting SiciliŽ.

we hebben in de avond nog wel een mooie foto gemaakt op de camping. Echt ItaliŽ.

Tropea waar we zijn is overigens een erg leuk plaatsje aan de kust. Niet te druk een leuk centrum en hele fijne stranden.