Italië II
 

Foto's italie I

 

 

 

Woensdag 23 mei,

 

In de ochtend nog bij de bus gebleven. Rejane heeft de tijd genomen om haar deel van de site bij te werken en ik heb zitten lezen (met dank aan Miranda en Andries voor het leuke boek). Tja, ook dat doe ik wel eens.

's Middags zijn we naar Bolsena gegaan. Het is daadwerkelijk een leuk plaatsje inclusief Kasteel, smalle leuke straatjes en een hele aparte kerk met grote en een mirakel waarvan we nog steeds niet weten wat er precies gebeurd is, maar er is hier een mirakel gebeurd. En dit wordt vereerd!'s Avond op de camping  heerlijk gegeten. De campingbaas heeft ons nog een digestieve uit Il Marchen aangeboden.

 

Donderdag 24 mei, De mooiste overnachtingsplek!

 

Op naar het schiereiland Monte Argentério. Op de kaart zag het er goed uit en de gids schreef er ook lovend over. Op de weg er heen langs Pitigliano gekomen wat erg mooi blijkt. Bij aankomst op Monte Argentério. Dachten we, dat doen we zelf wel. Na een mooi rondje te hebben gereden, zijn er toch maar een VVV in gegaan. De kust is vrijwel volledig in privé handen. Dit hebben we tussen st-Tropez en La Spezia ook veel gemerkt. Bij het VVV wisten ze ons te vertellen dat er bepaalde stranden zij die toch publiek zijn waarbij de landeigenaren recht van overpad moeten bieden voor het publiek. Met deze instructies wisten we dus toch een heel mooi strand te bereiken en hebben we een paar uur in en aan de zee doorgebracht. Later in de middag zijn we opzoek gegaan naar een mooie slaapplaats. En deze hebben we zeker gevonden!!  Eindelijk ook weer het 4x4 van onze bus kunnen gebruiken en op deze plek weten te komen. Na een stuk over een gravel weg te hebben gereden, hebben we een zijweggetje richting een verlate toren. Niemand in de verste verte, een fantastische zonsondergang in de zee kunnen aanschouwen vanuit de bus. 's Nachts was het dood stil. We hoorde zelfs geen dieren. Bij het openen van de ogen was het uitzicht zoals op de foto hier naast met een eiland iets naar links wat net niet op de foto staat. Echt een super belevenis!!! Een met de natuur!!

 

Vrijdag 25 mei, Roma een volgende hoogtepunt.

 

Een adembenemende ochtend. Bij het openen van de ogen meteen een magnifiek uitzicht over de zee. We hebben dan ook de tijd genomen voor het ontbijt op deze hele mooie plek. Bij aankomst gisteren avond had ik de indruk dat ons uitlaat probleem weer terug was. Ik heb na het ontbijt dan ook eerst de tijd genomen om dit te proberen eens en voor altijd goed aan te pakken. Ander half uur later waren we dan ook pas weg. Over een piste hebben we de weg langs de kust verder gevolgd. In het VVV hadden ze ons gisteren al gewaarschuwd over de weg. "Meneer, u kunt niet rond het schiereiland rijden. Het asvalt loopt niet door" - VH "is er wel een weg?" (zij kijkend naar mijn bus) "Ja, maar dat zal met uw voertuig niet lukken". -(VH) "maar met een 4x4 wel?" - (VVV) "Ja, met een 4x4 wel." -(VH) Maar mijn bus is 4x4." - (VVV) "??!!? O, dan kan het wel" Stom verbaasd waren ze, zoiets hadden ze nog nooit gezien.

Wij dus over deze hobbelige weg verder. Uiteindelijk het schiereiland af, de grote weg op en richting ROMA. Op advies van Nederlanders die we in st-Tropez zijn tegen gekomen hebben we een Kamperplaats uitgekozen aan de rand van een park (voormalig vliegveld). Een prima plek. Bij aankomst staat er al een VW T3 bus. Blijkt het ook een jong stel Barbara en Paul www.paulsmit.net dat enkele maanden onder weg is en ook naar Sicilie gaat. (Leuk geklets dus). Het is wel laat ondertussen dus eten en ons nest in.

 

Zaterdag 26 Zondag 27 mei, Roma

 

Zaterdag ben ik oom geworden. Mijn zus is bevallen van een meisje Andrea. Zij kwam op 26 mei om 17.53  uur ter wereld met een gewicht van 3200 gram en een lengte van 48,50 cm.
Wij hebben haar natuurlijk nog niet gezien, maar het is een prachtmeid met kriekzwarte haren en een lief gezichtje.

Ik zou over Roma veel in superlatieven kunnen spreken en lange verhalen kunnen vertellen over wat we gezien en gedaan hebben, maar daar zie ik van af. Rome heeft veel, en veel indruk op ons gemaakt en we hebben lekker en goed gegeten.

Zij die er al geweest zijn, weten wat ik bedoel. Zij die hier nog nooit geweest zijn, zeker een keer doen en ervaar het zelf. Waar ik jullie niet van wil weerhouden is deze foto van een priester gemaakt door Rejane op het Vaticaan. We denken tot op heden een van de betere foto's.

 

Maandag 28 mei, Een stuk terug gereden

 

Op onze weg naar Roma hebben we getwijfeld of we Cerveteri aan moesten doen en hebben dat toen niet gedaan. We zijn toch tot inkeer gekomen. We zijn dus zo'n 60 km terug gereden om naar de Eustekische graftombes van de 7e tot / met 3e eeuw vC. te gaan kijken.

Wat blijkt bij aankomst, elke dag open behalve maandag. en welke dag zijn we vandaag?...Erger nog, dit stond in onze gids dus we hadden het kunnen weten.

Gelukkig was er ook een aardig groot deel vrij toegankelijk. we hebben dus toch het een en ander kunnen zien en een goede indruk gekregen.

Op naar Tivoli. Terug naar Roma dus, 1 uur in de file en door naar Villa Adreana net voor Tivoli. Dit ging net dicht. Gelukkig mochten we op de parkeerplaast blijven overnachten. Een slaapplek hoefden we dus niet meer te zoeken.

 

Dinsdag 29 mei, Villa Adreana onder de regen.

 

Wakker geworden op de parkeerplaast. Om 9.00u precies als eerste een kaartje kunnen kopen. We lopen naar de poort, en..... regen!

Villa Adreana is een park gemaakt rond het jaar 130. Keizer Adreanus had besloten allerlei paviljoenen, paleizen en tuinen aan te legen geďnspireerd door zijn reizen door zijn Romeins keizerrijk.

een paar uur onder de paraplu dus. In de laatste 2000 jaar hebben de meeste gebouwen hun dak verloren zoals je kunt voor stellen. We hebben uiteindelijk zo'n 4 uur door de regen tussen stapels stenen rond gelopen. Dat klinkt wat denigrerend, maar het park heeft zeker indruk gemaakt.

In de middag zijn we in Tivoli zelf naar Villa d' Este gegaan. Rond 1550 was er een kardinaal teleurgesteld dat hij geen Paus was geworden.  Hij was naar Tivoli gesteurd. Hier besloot hij dan maar een grote villa in het klooster te bouwen met en tuin met honderden fonteinen. Een beetje grootheidswaanzin en pochen naar Rome wellicht.

Wat mij vooral is opgevallen, is dat hij volgens mij oversekste was. Op wandschilderingen en beelden zag ik (verstopt en duidelijk) vrouwen met grote borsten en stijve tepels en mannen vaak met vergrote en rechtopstaande fallus. Meer dan dat je normaal in kerken en gebedshuizen zien. Mij was meteen duidelijk waarom deze man geen paus is geworden.

Uiteindelijk ergens tussen Rome en Napels geslapen op een parkeer plaats in een plaatsje.

 

Woensdag 30 mei, Pompei

 

We hebben besloten niet in Napels te gaan staan maar in Pompei. Tegen de middag zijn we hier aangekomen. Na wat rond gereden te hebben, hebben we gekozen voor een camping naast de ingang en naast het treinstation. Bijkomend voordeel, hij blijkt niet al te duur. Even gelunched en Pompei in.

Zeer imposant en teleurstellend. Een stad die zo'n 2000 jaar heeft stilgestaan maakt zeker indruk. We zijn om twee redenen een beetje teleurgesteld. Een, en da's de minste, van wegen het weer. Er hangend dreigende zware wolken in de lucht. we hebben dan ook geen mooi uitzicht op de Vesuvius. En twee, tja hoe zal ik het zeggen.

Ze hebben in Italië besloten dat een toerist is om uit te kleden. Dat resulteert er onder anderen in, dat dat wat je wil zien gesloten is, en dat wat open is daarvan kun je alleen te weten komen wat het is als je betaald. Nergens staat bij wat het is, je hebt dus al intree betaald. Dan kun je dingen zien. Wil je dingen weten, dan moet je betalen. Je kunt een boek kopen ( en we hebben al 4 gidsen maar daar staat net in wat gesloten is), je kunt en betaalde audiogids nemen (deze waren in Frankrijk gratis), of je neemt een betaalde tour en die laat je ook niet alles zien want de gidsen hebben geen zin om naar al de uithoeken van de stad te lopen. Al bij al kun je dus geld uitgeven en nog niet veel verder komen.

Met de vier gidsen die we hebben zijn we toch maar de stads in gegaan. Zo'n 4.5u verder zijn we er moe en voldaan weer uit gekomen.

Wat wel ongeloofelijk is, is hoe dat ze hier met dit erfgoed omspringen. In Villa Adreana waren we hierover al verbaasd. Weining toto niets is beschermd en iedereen loopt overal overheen of krast zelfs in fresco's. Ongelooflijk, je zou haast zeggen dat de Italianen een dergelijk erfgoed niet waard zijn.

 

Donderdag 31 mei, Napels

 

In Pompeii was ons duidelijk geworden dat de mooie en bijzondere voorwerpen naar het Nationaal museum in Napels waren verplaatst. In Pompeii zie je dus niet alles je moet weer extra gaan betalen in Napels.

Dus wij naar het museum. Wij waren vooral benieuwd naar de standbeelden van Diana en Apollo waarvan een replica in Pompeii staat en het echte in het museum zou staan. Ook hier staat niets aangegeven, geen route aangeduid, geen verklaring bij de verschillende standbeelden en voorwerpen.

Na twee uur rond te hebben gelopen nog geen Diana en Apollo. Uiteindelijk bij de uitgang maar eens gevraagd. "Ja meneer, die hebben we wel, maar die zijn nu niet tentoongesteld, eigenlijk is er veel gesloten op dit moment ivm restauratie werkzaamheden, komt u een volgende keer terug, wellicht dat u ze dan wel kunt zien. Misschien" benadrukt ze nog eens extra. ( met een blik in haar ogen waarop staat af te lezen dat het waarschijnlijk weer niet te zien zal zijn. Wij dus teleurgesteld verder. Op naar de pizzeria met de echte Pizza Margeritha. Lijn E1 zou ons daar heen brengen. Na enkele minuten langs deze lijn te hebben gelopen begrijpen we van iemand dat deze bus niet meer rijd. Hij staat dus wel op de kaart die we deze ochtend hebben gekregen, maar hij rijd niet meer.

Een paar straten verder voelen we ons echt weer terug in Marrakech. Terwijl we toch echt in Europa zijn.

De Pizza heeft ons overigens voortreffelijk gesmaakt. € 4,00 voor de pizza en € 1,50 voor een biertje, da's zeker niet te veel. Na nog wat straatjes en kerken te hebben bezocht zijn we moe en toch wel een beetje voldaan met de trein terug naar de camping gegaan.

 

Vrijdag 1 juni, Vesuvius

 

Gisteren nog in in internet point geweest en gezien dat het weer weer de verkeerde kant op gaat. Nu het nog een beetje goed is willen we dus de Vesuvius op om het mooie uitzicht te zien. Met een taxibus naar boven en dan nog ± 1 km door lopen naar de rand van de krater. Die taxibus hadden we ons dus kunnen besparen. Je kunt bijna tot boven aan rijden en daar parkeren. Enfin. Een maal boven is zeker de moeite waard. Uit de krater komt nog een beetje rook links en rechts en het uitzicht over de baai van Napels is zeker de moeite waard. De hemel was dan wel niet blauw, het was wel mooi om te zien. Verder deze dag niet veel meer gedaan. Te moe van al dat lopen drie dagen op een rij.

 

Zaterdag 2 juni, terg naar Napels

 

Toen we onze pizza Margeritha aten donderdag , zijn we gewezen op het Grieks / Romeins ondergronds waterstelsel van Napels wat erg interessant moet zijn. Dit wilden we dan ook zien. Dwalend door verschillende straatjes hebben we nog wat Napolitaanse sfeer opgesnoven, de duomo en een andere kerk (die hebben ze hier genoeg) gezien, om vervolgens in de catacombe van Napels te verdwijnen. De Grieken zijn begonnen met het uitgraven en de Romeinen hebben dit vervolgens ook gebruikt om zelfs tot Pompeii water te kunnen laten stromen. In de oorlog is dit ook vaak als schuilkelder gebruikt.

Zeker een aanrader.

We zijn nu echt erg moe. Terug naar de camping en op ons gemak een beetje aan de site werken. Morgen waarschijnlijk verder. We moeten nog wel even kijken wat het weer gaat doen. www.weather.com voorspeld niet veel goeds.

Ook hebben we er even bij stil gestaan dat het nu precies een jaar is dat ik niet meer voor een baas werk. Daar hebben we er maar eentje op gedronken. :)

 

Zondag 3 juni,