Itali I
Home NL
waar zijn we nu
de bus
Over Ons
CorsicaBrezh
 

Foto's italie I

 

 

Zondag 13 mei, Genua, en maar rond gereden.

 

San Remo is duidelijk zijn glorie kwijt. Je kunt nog wel zien dat het een mondaine badplaats is geweest met grote villa's en een flinke jacht haven, maar een goede sfeer hebben we niet geproefd. We zijn door gekronkeld via een nog even volgebouwde kust naar Genua. Ruim twee uur rond gereden en veel na gevraagd. Uiteindelijk blijkt er geen Kamper plaats meer te bestaan. We zijn vermoeid de stad uit gereden en zo'n 28 km verderop hebben we in de bergen een rustige gratis Kamperplaats gevonden. Oogjes dicht morgen verder kijken.

 

Maandag 14 mei, terug naar Genua

 

We zijn wederom bijtijds opgestaan en terug gereden naar Genua. Eerst maar weer eens werken. We hebben een Italiaanse simkaart gekocht en zijn nu dus op een Italiaans nummer te berijken. Wil je ons bellen, 00393480853780. Vervolgens internet opgezocht, perslot van rekening moet er ook nog een beetje geld verdiend worden. en zoals de werkende Italiaan hier doet, ga je dan lunchen bij Maria. Een typisch klein restaurantje in een achteraf steegje, waar het menu met de hand geschreven is, met oude opa-tjes en kantoor- en winkelpersoneel wat hier tussen de middag geniet van een eerlijk twee gangen keuze menu inclusief 1/4 liter wijn voor 9,- .Dat moet in  NL nog zien, we hebben heerlijk gesmikkeld van huisgemaakte ravioli met pesto a la Genovese en een lokale specialiteit met ansjovis en groente. Heeeeerlijk genoten, van het eten, en van de sfeer!

Na de lunch zijn we door het renaissance gedeelte gelopen, erg mooi! Het middeleeuwse gedeelte, vonden we minder imposant.

Op naar Portofino, een klein kustplaatsje op het uiteinde van een schiereiland. Meerdere mensen hebben ons hierop getipt. Vooraan de doodlopende staart staat vermeld dat je voertuig niet langer mag zijn dan 6 meter, dat zijn we niet. Na 6 kilometer gekronkel blijkt de parkeerplaats een maximale hoogte te kennen van 2 meter en wij zijn 2,12 meter. Rechtsomkeer en 6 km terug dus en geen Portofino voor ons. Door naar le Cinque Terre. Al kronkelend zijn we in Levanto aangekomen. Nu kijken we nog meer uit naar de Po vlakte. Sinds de Gorge du Verdon alleen maar gekronkeld, ik kan geen bocht meer zien! Vermoed rond 19:30u op de Kamperplaats neer gestreken en iets te eten gezocht, geen zin meer om te koken, we hebben zo'n 4 uur gekronkeld over 90 km. (bergop rijden we niet harder dan 30 of 40 en soms minder, berg af gaan we niet veel harder we remmen af op de motor, te hard door de bocht met 2000 kilo is geen pretje).

 

Dinsdag 15 mei, Le Cinque Terre

 

Bij aankomst gisterenavond werden we aangesproken door onze buren, twee Duitse dames van middelbare leeftijd (of iets daar overheen) beide nog in shock. -We hadden al uitgelegd dat de streek een al bochten werk is.- Blijkt een van de twee met de scooter een afgrond in geschoven te zijn. Zij drie meter, de scooter zo'n 50m (ze zij 500m maar dat leek me al onwaarschijnlijk). Enkele Italianen hadden hun geholpen. Ze hadden de scooter terug op de weg getild en hun terug gebracht naar hun camper, de scooter achterlatend zo'n 15 20 km verder.

Nu zochten ze iemand die de scooter op kon halen. Daar waar hun scooter staat kunnen ze niet komen met hun kamper, de weggetjes zijn te smal. Het was snel duidelijk dat de scooter niet in mijn bus past. We hebben de beide dames dan maar meegenomen naar de plek, vanwaar ze zelf weer terug gereden zijn naar hun kamper.

 

Daar stonden we dan boven op een berg ter hoogte van Vernazza, een van de vijf plaatsjes van Cinque Terre, niet echt met een plan.

 

 - Even ter info Cinque Terre zijn vijf kleine havenplaatsjes op een rij op een steile klif. Elk plaatsje ken zijn eigen charme en samen staan ze op de lijst van Unesco -

 

Van de kamperplaats naar hier hadden we het bochtenwerk en de kleine weggetjes al wel weer gezien. We zijn dan ook naar het eerste plaatsje "Monterosso al Mare" naar beneden gereden, hebben de trein gepakt en zijn de vijf plaatsen per trein gaan bekijken. Laat die bus maar even staan voor een keer!!

 

Het was ruig weer dus al de vissersbootjes waren vanuit de haventjes de straten in gebracht zodat ze niet kapot zouden gaan. Dit maakte de plaatsjes nog karakteristieker.

Cinque Terre zeker de moeite waard.

We hebben die avond weer op de zelfde kamerplaats gestaan naast die Duitsers. Die waren deze ochtend, nadat wij ze bij hun scooter hadden afgezet, naar hun kamper terug gereden en zijn hun bed in gedoken. Door de emoties van de vorige dag en het feit dat ze zo'n 20km van hun scooter weg waren hadden ze nauwelijks geslapen. Dat hebben ze dus vandaag ingehaald.

 

Woensdag 16 mei, Toscane Lucca

 

Helemaal genoeg van al dat gekronkel, zijn we nog 12 km naar de snelweg gekronkeld. En hebben we vaart gemaakt. Dan maar een keer tol betalen, maar geen gekronkel meer. Rond 10:30u stonden we op de kamperplaats in Lucca, een grote parkeerplaats net buiten de stadsmuren van het oude centrum. De bus in en de stad in. Drie uur later stonden we weer naast de bus. Niet dat Lucca niet mooi is, je hebt er mooie pleinen, kerken kathedraal en ander gebouwen, de een nog ouder dan de ander. Het Amfiteatro Romano bijvoorbeeld is erg mooi. Het stammede uit de 2e eeuw n.C. In de middeleeuwen hebben ze het theater afgebroken en huizen op de plaats van de tribunes gebouwd. Hierdoor is een romantisch imposant ovaal plein ontstaan. Dit vonden we dan ook wel het mooist van de stad. Verder vonden we er niet zon leuke sfeer hangen in de stad. Kille straten. Terug naar de bus dus. Daar om 14:30u aangekomen blijkt dat of je nu 1 uur komt of de nacht door brengt, je betaald 10,- Dus maar besloten om te blijven. De middag om, in en rond de bus doorgebracht onder het genot van bouwgeluiden van een bouwterrein aan de overkant van de straat. Alles wel weer een beetje geordend en rustig gelezen over wat we verder willen doen. Ook hebben we hier besloten om niet naar de provincie Il Marche te gaan maar door Toscane richting Rome te rijden. 's Avonds toch nog terug de stad in gegaan om foto's te maken van de verlichte panden. Er was toen meteen ook meer sfeer en gezelligheid in de stad. Toch nog een mooie dag.

 

Donderdag 17 mei, hoe zo lomp?

 

Het plan is om net na Florence een klein weggetje te nemen richting Siena. Het zou een mooi typische toscaans weggetje moeten zijn. Om problemen te voorkomen in Florence en om tijd te winnen, hebben we besloten net voor Florence de snelweg op de gaan, de ring te pakken en dan dat mooie weggetje. Ik had de kaart bestudeerd en dacht na de afslag Rome mijn afslag voor dat weggetje te zullen vinden. Niets vermoeden rijden we over de ring. Na zo'n 45 minuten denk ik nog, wat een lange ringweg. Nog eens 45 minuten later denk ik, hier klopt toch iets niet. Toch maar eens kijken waar we zijn. Blijken we met een gangetje van 100/110 km per uur naar Rome aan het rijden te zijn en al zo'n 55 km van Florence vandaan. Er bleek geen afslag Rome te zijn, dit was de weg naar Rome!!! Ik had de afslag Florence zuid moeten hebben. Goed lomp dus. Ik rij meestal overal makkelijk heen zonder veel problemen, moet me dit opeens overkomen. Per slot hebben we al 5000 km achter de rug zonder fout te hebben gereden. ( nu is opeens duidelijk waarom RD zo aan het stijgen is, een onderwacht grote afnamen van benzine). Goed gergerd en wel draai ik om en rijden we terug. Het moet niet zijn dat we door deze lompe fout dat mooie weggetje missen. Ondertussen is het wondermiddel bij mijn knalpijp er ook weer uit geschoten dus we maken ook weer een mooi authentiek kever geluid wat mijn ergernis alleen maar groter maakt.

Een maal wel op het weggetje (wat zeker mooi is) langs de weg gestopt om mijn wondertubetje uit Frankrijk verder leeg te knijpen op de knalpijp. We zijn ondertussen verder in de middag dus na een paar kilometer stoppen we Greve in Chianti. Dit blijkt het hart van de Chianti streek met een mooi driehoekig plein. We hebben dan genoten van een mooi flesje Chianti Classico. We hebben hier ook meerdere leuke mensen ontmoet op de kamper plaats. Er stond een ouder Belgisch stel naast ons met ook een bus, Duitsers met rijdende paleizen die we ook al in Lucca hadden gezien kwamen gedag zeggen, een zeer sympathieke man uit de Elzas (Fr) die tussen zijn kanker behandelingen door er telkens met de kamper op uit trekt (dat is leuker dan thuis zitten wachten zij hij vol overtuiging) en nog een ander Belg die zijn aandacht werd getrokken door al de verschillende talen die door elkaar gesproken werden. Al bij al een gezellige boel die ons van het eten af hield :).

 

Vrijdag 18 mei, dieper Toscane in

 

Via het kleinste weggetje dat ik kon vinden, zijn we Greve uit gereden. We zijn al wel een keer eerder in Toscane geweest, maar dit landschap blijft indruk maken. Om elk hoek zie je wel weer iets moois om op de foto te zetten.

We zijn rustig over kleine weggetjes door gesukkeld naar Radda di Chianti. Een klein middeleeuws plaatsje. We hebben er even rond gelopen, maar de drie straten die er zijn heb je toch echt zo gezien. Tot mijn grote verbazing, klein als het is, hebben ze er een internet point. Toch maar even een half uurtje achter de knoppen gaan zitten om te kijken of alles nog goed gaat. Op naar San Gimignano. Niet ver buiten Radda zie ik een jagers pad de bergen in, ik draai de bus het pad op. Toch niet voor niets een 4x4 gekocht. Na enkele tientallen meters een vlak stuk met een machtig uitzicht over het glooiende Toscaanse landschap. De ideale plek voor de lunch!

Het is nog te vroeg anders hadden we hier de nacht door willen brengen, hier wakker worden en je schuifdeur open gooien moet machtig zijn.

Na de lunch toch maar weer door gereden. Bij San Gimignano aangekomen blijkt de kamperplaats 22,- te kosten. San Gimignano is zeker een mooie maar ook erg toeristische plaats. We zijn hier in 2001 ook al geweest dus besluiten door te rijden. Tussen San Gimignano en Sienna vinden we een mooie plaats om de nacht door te brengen. Van de buren geen last! Het is de parkeerplaast naast een kerkhof, onze eerste keer echt wild kamperen. Tot 20:00u hebben we drie oudjes in hun Fiat Panda gezien die een kaarsje aan kwamen steken voor de nacht en verder enkel het geluid van de fazanten in het bos achter ons. Het is nog een plek met water ook want er is een kraantje met water voor de bloemen, mijn pasta en de koffie de volgende ochtend :).

 

Zaterdag 19 mei, 1000 miglia

 

We hebben geprobeerd via paden naar Siena te rijden maar al snel liep het dood. We hebben dan toch maar de weg genomen en zijn via Monteriggioni, waar we nog wat mooie foto's hebben gemaakt, naar Siena gereden. Bij het binnen rijden van Siena eerst maar een automaterialen zaak opgezocht. De wondertuben uit frankrijk voor mijn knalpijpprobleem begint op te raken en ik wil graag een nieuwe hebben voordat hij echt op is. Dit is gelukkig snel gevonden dus de stad in. Ook hier zijn we eerder geweest allen toen was het weer heel slecht, we willen het adembenemende centrale plein van Siena ook eens onder de zon zien. Blijkt de 1000 miglia daar net voorbij te komen. ( de 1000 miglia is een toertocht voor oldtimers door Italie). We hebben dus even staan kijken en de meest mooie antieke Bugati's, Bently's, Mercedesen en vele andere voorbij zien komen. Uiteindelijk bleef het maar duren dus zijn we weer opgestapt, de bus gepakt en verder door het mooie Toscaanse landschap gereden. Dit blijkt na Siena op eens heel anders, veel minder bossen, uitgestrekte akkers en de mooie oprijlanen met sipresses (of hoe je dat dan ook schrijft). Hier moet ook de inspiratie voor het Teletubbies landschap vandaan komen. Glooiende grasheuvels onder een blauwe hemel met bijna onechte ronde wolken.

Ook hier merken we weer, dat we meer van de landschappen, dan van de steden zijn. Na een paar kilometer begin de knalpijp weer dus kan ik meteen mijn Italiaanse wondertubetje eens proberen. Net voor Torrenieri vinden we een super plek om te overnachten, naast een verlaten boerderij met uitzicht over de akkers. 's Avonds zien we een koppel fazanten en wat hazen over de akker rennen. Heerlijk rustig midden in de natuur heerlijk geslapen.

 

Zondag 20 mei, smullen voor de bussoap liefhebbers

 

's ochtend kijken we naar buiten en zien vier hazen op de akker spelen, de dag begint mooi. Voor het ontbijt zijn we naar Pienza gerende hier moet een heel mooi stukje Toscanen zijn wat je ook vaak op postkaarten ziet.  We komen tot de conclusie dat de postkaart vanuit een helikopter genomen moet zijn, en het licht is ook niet meer ideaal voor de foto, maar we zijn er geweest hebben het gezien en besloten hier te ontbijten. Heerlijk genoten van de koffie en het fantastische uitzicht. Via nog wat kleine weggetjes zijn we Toscane uit gereden naar een grotere weg richting Acquapendente in de provincie Lazio (waar ook Rome in ligt). Hier zou een wijnboer moeten zijn met kampervoorzieningen, stroom, douche, WC, zwembad etc. waar je ook de nacht kunt doorbrengen. We willen hier wel een paar nachten blijven staan, even de rem er op niet meer zo veel rijden, bij tanken, de site bij werken en voorberijden voor Rome. Lezen wat er te zien en te doen is voordat we daar zijn.

Bij aankomst blijkt het lang zo mooi niet te zijn als we hadden gedacht. Het lijkt meer een restaurant dan een wijnboer. Ze hebben een veldje waar je kunt staan maar er staat niemand (overal zelfs op de slechtste kamperplaatsen is wel iemand hier in Italie). Zwembad is er niet, toilet kan geregeld worden en de douche hebben we maar niet meer naar gevraagd. Dan maar verder kijken aan het meer van Bolsena.

We zijn langs de kamperplaats gereden die tegen het water aan staat. Ziet er op zich niet slecht uit maar we willen echt wel weer een toilet, douche en stroom. Iets verder zou een geschikte camping met kamper voorzieningen zijn. Maar eens gaan kijken. We draaien het kleine straatje in waar de camping is, we rijden de ingang voorbij (toch eerst kijken waar we zijn).

En daar komt ie dan....Ter hoogte van de ingang op eens een zwaar tokkend geluid wat echt niet goed klinkt. Ik stop de bus meteen en kijk wat er aan de hand is. Al snel zie ik dat de beruchte aandrijfas linksvoor los is gekomen van het differentieel !!#$?*!@##ζж‼??!!*. Da's dus duidelijk de oorzaak van het geluid. Heel voorzichtig rijd ik een paar meter achteruit om vervolgens nog net op de parkeerplaats van de camping te kunnen gaan staan.

Op beide uiteinde van de aandrijfas zit een homokinetische koppeling. De aandachtige lezer denkt, h dat woord heb ik eerder gezien. Juist, in Frankrijk heb ik de homokinetische koppeling aan de wielkant vervangen. Nu is de homokinetische koppeling aan de differentieelkant los gekomen. Deze homokineet zit met 6 schroeven vast. Deze zijn waarschijnlijk los getrild. Nog even denk ik, die schroef ik terug vast en klaar is Kees. Ik loop naar de receptie en vraag aan de lieftallige dame aldaar, of ik even mijn bus mag repareren op hun parkeerplaats. Het mag. Dat even blijkt uiteindelijk zo'n vijf uur zwoegen en zweten.

Blijkt dat twee van de zes schroeven krom zijn. Dit maakt dat de volledige homokineet vervangen moet worden omdat je de kromme schroeven er niet meer uit kunt halen. Je gelooft het of niet, maar toeval wil dat ik twee van dit soort homokineten bij me heb. Toen ik in Frankrijk een homokineet had besteld had ik er voor de zekerheid twee besteld. Dit bleken niet de juiste ik had toen wielkant nodig en ze hadden differentieel kant binnen gekregen. Toen een dag later de juiste binnen was gekomen heb ik de twee andere toch ook maar mee genomen om hun er van af te helpen en voor mezelf voor het geval dat ... Nou dat geval is nu dus gearriveerd.

Ik heb niet al het gereedschap bij me om deze operatie nu hier uit te voeren en voel er ook erg weinig voor. De volledige aandrijfas moet er weer uit en in en dat is zeker niet makkelijk. Op het moment dat ik die conclusie trek arriveren er twee Britse stellen om in te checken. "is dat een 4x4 vraag er een" - "tot een half uur geleden nog wel" antwoord ik hem. Ik laat hem het probleem zien en vertel mijn verhaal. Al snel weet hij te vertellen dat hij wel gereedschap bij zich heeft en dat als ik het kan, ik het toch maar beter zelf kan doen om veel geld te besparen. Daar heeft hij dan ook wel weer gelijk in. Vijf uur later, vet overal op mijn lichaam en kleding, na veel pijn en moeite heb ik het voor elkaar. Aandrijf as er uit, oude homokineet er af nieuwe er op en de as er weer terug in. Schade: een kapotte schroefdraad op de stabilisatie stang waarop ik de bout dus niet meer terug kan draaien, handen open gehaald op 50 plaatsen en zwaar vermoeid door de arbeid (ben ik natuurlijk niet meer gewend) en de stres. Het is ondertussen na 20:00 dus toch maar op deze camping blijven, pizzaatje en ...direct in slaap gevallen...

 

Maandag 21 mei,

 

Het probleem van de stabilisatie stang moet opgelost worden. Gisteren avond nog aan die lieftallige dame bij de receptie  (ik wil nog wel een fotootje maken, maar dat mag ik niet van Rejane) gevraagd of er een garage in de buurt is. Prompt bied haar vader ( de eigenaar) aan met ons mee te gaan. Dat is altijd makkelijk in dit land waar volkssport nummer 1 is het uitknijpen van toeristen.

We zijn hem achter na gereden naar de garage. Het terug draaien van een schroefdraad is met het juiste gereedschap zo gebeurt dus na drie minuten was die man dan ook klaar. Wonder boven wonder zeg hij "tot ziens, ga" zonder dat we iets hoefden te betalen. Grote dank dus ook aan de papa van die lieftallige dame bij de receptie( en nog heb ik geen foto).

Boodschappen gedaan, beide heren een flesje lokale wijn bezorgd als dank en verder niets meer gedaan. Ik heb overal of spierpijn of trekkende wonden in mijn handen en ben ram kapot.

 

Dinsdag 22 mei,

 

Eerst maar weer eens werken. In Bolsena is een internet point dus hier hebben we weer een uurtje of twee doorgebracht. Vervolgens terug naar de camping. Lunchen wasje draaien. En eens kijken of ik de homokineet nu we goed heb aangedraaid. De nodige bouten en moeren van zondag nog eens na gelopen. Ziet er niet slecht uit. Voor de zekerheid ook aan de rechterkant

even gekeken. Blijkt de schroeven daar al aardig los te zitten. Als ik zou was doorgereden had ik dus van zelf het zelfde probleem rechts gehad. Deze dus ook maar aangedraaid en de conclusie getrokken dat ik dit maar regelmatig moet controleren. Verder de middag in en rondom de bus doorgebracht. Ik heb de site bijgewerkt in de bus en Rejane heeft lekker in de zon liggen lezen naast de bus. Morgen maar eens Bolsena in lopen. Die Britten (die ondertussen al weer weg zijn) wisten gisteren al te vertellen dat het de moeite waard is.